Wraz z Galerią Studio zapraszamy na spotkanie towarzyszący wystawie „Chcemy całego życia. Współdzielenie," podczas którego przybliżymy projekty i działania artystyczne eksplorujące zagadnienie opieki nierodzicielskiej oraz nienuklearnego modelu rodziny — rozumianej jako wspólnota, niekoniecznie oparta na więzach biologicznych. Wydarzenie ma charakter otwarty – będziemy rozmawiać, czytać, słuchać, ruszać się, prowadzić burzę mózgów, oraz analizować pojęcie więzi rodzinnych i pozarodzinnych – zarówno poprzez ruch, obrazy i słowa. Podczas spotkania przedstawiona zostanie publikacja „Beyond Nuclear Family”, podsumowująca projekt tej samej nazwy realizowany przez Towarzystwo Jindřicha Chalupeckiego w latach 2020–2023. Następnie będą zaprezentowane dwie kolejne publikacje poświęcone podobnej tematyce – nowy numer zinu „Nie widać mnie” kolektywu Plenum Osób Opiekujących Się oraz fotoksiążka „Córka” artystki wizualnej Doroty Chilińskiej.
Publikacja "Beyond Nuclear Family” stanowi zwieńczenie projektu o tej samej nazwie reallizowanego przez Towarzystwo Jindřicha Chalupeckiego w latach 2020–2023. Projekt obejmował serię wystaw oraz programy performatywne i dyskursywne i zgłębiał temat różnorodnych sposobów budowania i definiowania rodziny, relacji i ról jej członków. Projekt był próbą dekonstrukcji dominującego wizerunku rodziny nuklearnej, który zbyt często staje się źródłem frustracji i narzędziem manipulacji.
Rodzina nuklearna, definiowana jako małżeństwo mężczyzny i kobiety mieszkające z ich biologicznymi dziećmi, nadal stanowi niepisany status quo w naszym kontekście kulturowym, chociaż znaczna część społeczeństwa żyje w innych układach. W rzeczywistości ta idealizowana rodzina nuklearna stanowi doskonałe pole do realizacji imperatywu postępu, podziału pracy na płatną i niepłatną, lepszą i gorszą, a także do pogłębiania związanych z tym nierówności płciowych, klasowych i innych.
Towarzystwo Jindřicha Chalupeckiego działa w Pradze i jest częścią inicjatywy feministycznych instytucji artystycznych. Podczas spotkania w Galerii Studio będą obecne Veronika Čechová i Tereza Jindrová.
Zine “Nie widać mnie” jest piątym numerem w serii oddolnych publikacji poświęconych pracy opiekuńczej wydawanych przez kolektyw Plenum Osób Opiekujących Się (POOS). POOS to grupa robocza składająca się z osób pracujących w świecie sztuki. Wieloma różnymi sposobami mówi o tym, jak wygląda codzienne doświadczenie tworzenia, gdy jest się osobą, która opiekuje się: dzieckiem/ uczniami/ domem/ kimś innym. POOS tworzą: Adu Rączka, Ania Steller, Ania Witkowska, Dorota Walentynowicz, Katarzyna Kania, Wera Morawiec (i satelity). W realizacjach POOS różne prace towarzyszą sobie i współdzielą przestrzeń, po to, aby wzmacniać to, co bywa opisywane jako słabe i niewidzialne. Najnowszy zin nie-rodzicielski to zestawienie prac, refleksji, pytań zebranych od osób, które opiekują się kimś, z kim nie mają relacji rodzicielskiej ( m.in. Sonia Jaszczyńska, Julia Sokolnicka,Lama, Anka Zglenicka, Bartosz Karcz).
Książka fotograficzna “Córka” Doroty Chilińskiej opowiada historię Ivki, która opiekuje się swoją chorą matką w ich wspólnym mieszkaniu. Artystka zdecydowała się uchwycić na zdjęciach codzienność i emocje związane z opieką nad osobą dotkniętą chorobą otępienną. Fotograficzna opowieść Doroty Chilińskiej koncentruje się na trosce, obecności i upływie czasu, a także odkrywa i dokumentuje tabuizowane sfery życia rodzinnego.
prowadzenie: Dorota Walentynowicz (SemFem/ POOS)
Wydarzenie prowadzone będzie w formacie dwujęzycznym: po polsku i angielsku z możliwością tłumaczenia symultanicznego.
W trakcie wydarzenia organizator zapewnia opiekę w formie warsztatów dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Szczegóły: seminarium.feministyczne@gmail.com
