Serdecznie zapraszamy na site-specific premierę nowych czeskich kompozycji w ramach Roku Muzyki Czeskiej.
Nowe kompozycje trojga współczesnych czeskich twórców: Jiříego Trtíka, Jany Vöröšovej i Mikuláša Tichego oraz Polki Aleksandry Chmielewskiej zabrzmią wspólnie w wyjątkowym czasie i miejscu: na kilka godzin przed zmianą czasu z letniego na zimowy, w specjalnie oświetlonych wnętrzach Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni.
Usłyszymy nowe utwory w wykonaniu STRO.MY Ensemble, czeskiego zespołu wykonującego muzykę współczesną w ciekawych architektonicznie miejscach. Towarzyszyć im będzie nowy instrument: syntezator Flux. Specjalnym gościem wieczoru będzie reprezentantka polskiej kooperatywy muzycznej Hashtag Ensemble, skrzypaczka Agnieszka Guz.
Wstęp wolny, bezpłatne wejściówki do pobrania tutaj
Po koncercie w Królikarni serdecznie zapraszamy publiczność do odwiedzenia Przestrzeni Muzyki Współczesnej Hashtag Lab przy ulicy Barskiej 29, gdzie o godzinie 23:00 rozpocznie się Koncert na zmianę czasu w wykonaniu Hashtag Ensemble i Match Match Ensemble pod batutą Lilianny Krych.
Program koncertu:
Aleksandra Chmielewska – Astral projection
Mikuláš Tichý - Neklid bytí
Jiří Trtík – Vltava (Recomposed)
Jana Vöröšová - E-from his life
Jiří Trtík – Sunrise
Wykonawcy: STRO.MY Ensemble
skrzypce/altówka - Pavel Hrala
kontrabas - Filip Dokljanov
marimba - Matěj Diviš
fortepian - Jiří Trtík, Mikuláš Tichý, Nina Honová
flux - Mikuláš Tichý, Jiří Trtík
Gościnnie:
skrzypce - Agnieszka Guz-Tarnowska (Hashtag Ensemble)
oraz
fortepian - Aleksandra Chmielewska
Światło: Magdalena Klára Hůlová
Dźwięk: Łukasz Zięba
Projekt jest realizowany ze wsparciem finansowym Ministerstva Kultury Republiki Czeskiej, Miasta st. Pragi, Soundczech (Divadelní ústav) oraz sieci Czeskich Centrów w ramach Roku Muzyki Czeskiej.
Koncert został objęty patronatem honorowym Ambasadora Republiki Czeskiej Břetislava Dančáka.
STRO.MY Ensemble to zespół złożony z muzyków o niekonwencjonalnym podejściu do kompozycji, wykonywanych w duchu site-specific, często z elementami wizualnymi i performatywnymi. Pod kierownictwem kompozytora, dyrygenta i dyrektora artystycznego Jiříego Trtíka, zespół koncentruje się na muzyce eksperymentalnej i łączy różne gatunki i style. Ich twórczość charakteryzuje się połączeniem instrumentów akustycznych i elektronicznych, tworzących unikalne tło dźwiękowe. STRO.MY Ensemble powstało w 2021 roku z inicjatywy Jiříego Trtíka, z myślą o premierowym projekcie Koncert pro les (Koncert dla lasu).
Jana Vöröšová studiowała kompozycję w Konserwatorium Praskim w klasie prof. Bohuslava Řehořa oraz na Wydziale Muzycznym Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze w klasie prof. Václava Riedlbaucha. Cenne doświadczenie zdobyła podczas rocznego stażu w Koninklijk Conservatorium Brussel, gdzie zapoznała się nie tylko z najnowszymi technologiami elektronicznie przetwarzanego dźwięku, ale także z różnymi metodami analizy. Trzy miesiące przebywała w Paryżu pod auspicjami La Sacem. Współpracuje z artystami różnych dyscyplin. Jej kompozycje były wykonywane na takich festiwalach jak Prague Premieres (CR), Festival delle Nazioni Città di Castello (IT), Orfeo (SR), Calliopée (FR), Présences (FR). Współpracuje z orkiestrami i zespołami nie tylko w Czechach, ale także za granicą (Klangforum Wien, Berg, Symfonický orchestr Českého rozhlasu, Česká filharmonie, Konvergence, Jihočeská filharmonie, Nederlands Blazers Ensemble, Bohemia Saxophone Quartet, Musica cum Gaudio itp.). Występowała w wielu spektaklach taneczno-muzycznych i site-specific (Still the Same Story - Eli and Co. i Teatr Ponec, Being So in Giverny - solo taneczne - Lea Švejdová, Pasje, Sen nocy letniej...). Uczy w HAMU w Pradze, Konserwatorium Duncan Centre i Sdružení Roztoč. Jest założycielką stowarzyszenia Tušení, które organizuje działania kulturalne i edukacyjne, koncerty, spektakle i seminaria.
Mikuláš Tichý łączy elementy klasycznej kompozycji z minimalizmem poprzez poetykę autentycznego spojrzenia na świat. W swoich instrumentalnych kompozycjach ujmuje senność krajobrazów uczuć i trzeźwość codziennych poranków, przypominając nam, że muzyka jest esperanto ludzkich dusz.
Jiří Trtík to czeski kompozytor, dyrygent i pedagog, laureat nagrody OSA dla najbardziej utytułowanego czeskiego kompozytora muzyki klasycznej za granicą (2021). Jiří studiował kompozycję i dyrygenturę na Praskim Konserwatorium oraz na American Cleveland Institute of Music. Jego kompozycje były wykonywane w Czechach, Słowacji, Niemczech, Łotwie, Japonii, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych. Skomponował także szereg utworów dla światowych wykonawców i zespołów. Jest założycielem STRO.MY Ensemble (www.stro.my), zespołu, który wykonuje muzykę młodych autorów i współpracuje z twórcami reprezentującymi różne dyscypliny artystyczne. Autor opery List do ojca (premiera w czerwcu 2024 w Teatrze Narodowym w Pradze).
Kompozytorka, improwizatorka, autorka literatury dziecięco-młodzieżowej, przewodnicząca Koła Młodych Związku Kompozytorów Polskich, była członkini komisji wykonawczej Międzynarodowej Rady Twórców CIAM, członkini zwyczajna Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Autorka muzyki filmowej, m.in. do filmu „Polski El Greco” w reż. K. Kowalskiej, licznych utworów orkiestrowych, chóralnych i kameralnych, wykonywanych przez zespoły polskie i zagraniczne, rejestrowanych na płytach oraz wydawanych drukiem (na stałe współpracuje z holenderskim wydawnictwem nutowym Donemus). Autorka powieści młodzieżowej „Uczeń czarnoksiężnika” oraz wielokrotnie nagradzanego scenariusza słuchowiska „Tam, gdzie mieszka cisza”. Regularnie wykonuje na fortepianie muzykę improwizowaną do filmów niemych, współpracując z warszawskim kinem Iluzjon. Interesują ją związki muzyki i zjawisk wizualnych – stąd wiele jej utworów ma charakter programowy. W swojej muzyce poszukuje przede wszystkim pogłębionego emocjonalnego kontaktu ze słuchaczem. Obecnie pracuje nad pracą doktorską – operą o życiu meksykańskiej malarki, Fridy Kahlo. Jest laureatką programu stypendialnego Ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego i Sportu „Młoda Polska”.
Neklid bytí, Mikuláš Tichý
Neklid bytí (pol. Niepokój istnienia) to dzieło Mikuláša Tichego skomponowane z okazji 200. rocznicy urodzin Bedřicha Smetany. Utwór łączy w sobie klasyczną partię fortepianu oraz dźwięki syntezatora, które ewokują napięcie związane ze stopniową utratą słuchu, na którą cierpiał Smetana pod koniec życia. Dzieło odznacza się kontrastem między solidną strukturą i subtelnymi elementami improwizacji, które wspólnie tworzą obraz muzyki jako żywego organizmu i symbolizują niestałość ludzkiej egzystencji. Siłą, która pomaga nam przeć naprzód na drodze życia na przekór wszelkim przeciwnościom, jest wiara w każdy następny krok. To właśnie, według Mikuláša Tichego, jest leitmotivem kompozycji, która nie tylko oddaje hołd Smetanie, ale jest także medytacją nad istnieniem i nieuniknionym upadkiem, z którym mierzymy się wciąż z nadzieją i wolą życia.
Wełtawa (Recomposed), Jiří Trtík
Jiří Trtík w swoim utworze Wełtawa (Recomposed) przedstawia nowe spojrzenie na rzekę Wełtawę. Zamiast romantycznego opiewania przyrody jako czegoś doskonałego i wiecznego (w kontraście do ludzkiego przemijania), proponuje perspektywę zgodną ze współczesnym pojmowaniem problematyki ekologicznej, która nie stawia wyraźnej granicy między człowiekiem i przyrodą, ale uważa ich za jedną całość. Przyroda potrzebuje człowieka a człowiek przyrody.
Obecnie na rzece Wełtawie znajduje się dziewięć wielkich zapór wodnych, które są wykorzystywane przy produkcji prądu, regulują bieg rzeki i stanowią ochronę przed powodziami. Punktem wyjścia dla kompozycji na fortepian, marimbę, altówkę, kontrabas i syntezator Flux jest poemat symfoniczny Smetany. Przy tym Trtík uwzględnia zmiany, którym podlega rzeka, zwłaszcza wpływ postawionych w XX wieku betonowych konstrukcji oraz długotrwałe zanieczyszczanie rzeki działalnością człowieka. Nie bez znaczenia pozostają również przegrzane i wysychające tereny, przez które przepływa Wełtawa.
E-from his life, Jana Vöröšová
Tytuł kompozycji wskazuje na inspiracje kwartetem smyczkowym Bedřicha Smetany Z mého života, a konkretnie momentem gdy pod koniec utworu grany jest na skrzypcach dźwięk e4. Ta sytuacja wprawia słuchaczy we wzruszenie, następuje moment, w którym na chwilę zatrzymuje się czas. Nadaje on całej kompozycji szczególnej wagi, ciężaru i fatalizmu. To zachęciło kompozytorkę do rozmyślań nad tym, jak pozornie nieznaczące chwile wpływają na przebieg bardziej doniosłych wydarzeń. Od strony formalnej kompozycja podzielona jest na cztery części. Autorka korzysta w nich z możliwości, jakie daje syntezator Flux, szczególnie z dowolności w stopniowym modulowaniu barwy dźwięku w czasie.
Astral projection, Aleksandra Chmielewska
Astral projection to utwór na fortepian, skrzypce i elektronikę. Astral projection (pol. Projekcja astralna) to praktyka duchowa i pojęcie ezoteryczne odnoszące się do zjawiska wyjścia z ciała. Zjawisko to zakłada istnienie ciała subtelnego, za którego pośrednictwem świadomość może istnieć niezależnie od ciała fizycznego i podróżować przez świat astralny.
Utwór w swoim transowym charakterze odnosi się do procesu medytacji. Wykorzystane w nim zostały formuły i częstotliwości charakterystyczne dla muzyki służącej wejściu w stan hipnozy. Na poziomie symboliki, warstwy instrumentalne reprezentują podróż ciała subtelnego przez wszechświat i jego doświadczenia. Warstwa elektroniki reprezentuje spektrum nieograniczonych możliwości.
Hashtag Ensemble
Opowiadać muzyką o współczesności oraz aktywnie uczestniczyć w dyskusji o kierunkach, w jakich zmierza świat, realizując przemyślane i spójnie zaprogramowane koncerty, spektakle i warsztaty – to jeden z celów zespołu. Hashtag Ensemble to składająca się z 19 osób kooperatywa muzyczna założona przez Anię Karpowicz w 2013 roku.
Artyści specjalizują się w muzyce współczesnej, improwizacji i edukacji artystycznej. Zespół regularnie występuje na polskich i zagranicznych festiwalach muzyki nowej. Na swoim koncie ma kilkadziesiąt koncertów repertuarowych i improwizacyjnych, opery kameralne i 7 wydanych albumów.
W 2023 roku otworzyli pierwszą i jedyną w Polsce stałą scenę dla muzyki nowej – Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab, na prawach Społecznej Instytucji Kultury m.st. Warszawy.
